Klachten en onderzoek dikke darm

Als u last heeft van aanhoudende dikke darm problemen doet u er verstandig aan om contact op te nemen met de huisarts. Deze zal u enkele vragen stellen en kort onderzoeken. Als de arts een probleem met het maag-darm stelsel zal vermoeden dan zal hij u doorsturen naar een specialist in het ziekenhuis voor verder onderzoek.

Klachten dikke darm

Voordat u de arts bezoekt doet u er verstandig aan om alle klachten die u hebt even uit te schrijven zodat u niks kunt vergeten. Veel klachten bij de dikke darm die kunnen voorkomen zijn de volgende:

– Buikpijn
– Krampen
– Problemen met de stoelgang (obstipatie of diarree)
– Winderigheid
– Bloed in de ontlasting
– Opgeblazen gevoel
– Koorts
– Gewichtsverlies
– Vermoeidheid
– Gebrek aan eetlust

De klachten kunnen wijzen op een spastische dikke darm (prikkelbare darm syndroom), een dikke darm ontsteking of in het ergste geval dikke darm kanker. Een onschuldige oorzaak komt gelukkig het meest voor.

Onderzoek dikke darm

Zorg ervoor dat u alle mogelijke klachten zo goed mogelijk kan vertellen aan de arts. De specialist in het ziekenhuis kan aan de hand van uw klachten een bepaalde onderzoeksmethode kiezen om een eventuele diagnose te kunnen stellen. De meest voorkomende onderzoeksmethode bij een onderzoek naar de dikke darm is een endoscopie. U krijgt een rustgevend middel toegediend waardoor u beter kunt ontspannen. Vervolgens wordt de colonscoop via de anus naar de endeldarm en de dikkedarm geschoven. Er zit een miniscule camera in verwerkt waardoor de arts direct op een beeldscherm de dikke darm van binnen kan bekijken.

Mocht het nodig zijn dan kan de arts met de colonscoop direct weefsel of poliepen verwijderen voor verder onderzoek. Dit onderzoek wordt nog veel gebruikt, maar tegenwoordig gaan steeds meer specialisten over op een computertomografie (CT-scan). Doordat de techniek steeds beter wordt krijgen artsen steeds betere informatie over het maag-darm stelsel. Deze techniek wordt ook wel een virtuele endoscopie genoemd en is gelukkig een stuk minder zwaar voor de patiënt dan een gewone endoscopie. Deze beide onderzoeksmethodes worden het vaakst gebruikt bij een onderzoek naar de dikke darm.